Wdzięczność – temat, który okazał się ważny dla 28 kobiet. Na rekolekcjach weekendowych w dniach 21-23 listopada 2025 r. Panie spotkały się w Bydgoszczy, w cieniu Sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej na Piaskach, by razem z s. M. Krzysztofą i s. M. Zoją zbadać, w jakim rytmie biją nasze serca.
Czy to rytm wdzięczności, czy pretensji i niezrozumienia? Co sprawia, że możemy być wdzięczne nawet za bardzo trudne doświadczenia i w jaki sposób codziennie praktykowana wdzięczność za małe rzeczy zmienia jakość naszego życia? Impulsy tematyczne, rozmowy i dyskusje, wspólna modlitwa i radość bycia we wspólnocie osób z podobnym systemem wartości – to wszystko i jeszcze wiele innych spraw, które trudno ująć w słowa, by opisać doświadczenie spotkania, które może przemienić serce, przemienić życie. A przede wszystkim czuła obecność Matki Bożej, która w Sanktuarium Zawierzenia wyprasza nam łaskę wewnętrznej przemiany i wdzięcznego serca. Dziękujemy za dar tych dni w pięknie otaczającej przyrody, zapraszamy kobiety na kolejne weekendy dla kobiet i dzielimy się tym, co udało nam się wypracować podczas naszego spotkania.
Wdzięczność przemienia!
Co zrobić, by stawać się człowiekiem wdzięcznym?
- czerpać dobry przykład w praktykowaniu wdzięczności od osób, które są dla nas autorytetem w rozwoju duchowym;
- powierzać Bogu trudne sprawy i osoby, z którymi jesteśmy w konflikcie (którym trudno dziękować);
- wprowadzać dobry nawyk dziękowania, bezinteresownie;
- prosić o tę łaskę;
- zacząć od siebie;
- zaufać Bogu;
- zadbać o siebie (spowiedź, dobry rachunek sumienia, Eucharystia, częsta i regularna rozmowa z Bogiem, patrzeć z miłością, odpowiedni odpoczynek, zdrowie, dobry sen);
- bardziej poznać siebie; stawać w prawdzie;
- dziękować za to, co mam;
- zadbać o pozytywne nastawienie;
- uczyć się nazywać rzeczy, za które jesteśmy wdzięczni i zdawać sobie z nich sprawę;
- branie odpowiedzialności za swoje nastawienie i wdzięczność do życia;
- oddawać wszystko Bogu;
- praktykować wdzięczność przez pisemne wkłady do Kapitału Łask;
- dostrzegać to, co jest istotne, głównie w relacjach;
- uczyć się wyrzeczenia drobnych rzeczy;
- dziękować również za trudności; dostrzegać dobro w trudnych momentach, nie tylko w tym co łatwe i zgodne z naszymi oczekiwaniami;
- dawać dobry przykład (dziękować);
- wytężyć swoje myślenie i odnosić wszystko do Boga;
- modlić się;
- poddać się woli Bożej, choć nie do końca się z nią zgadzam;
- patrzeć na drugą osobę po Bożemu, z Bożą miłością;
- Boga postawić na pierwszym miejscu;
- dostrzegać w ludziach i wydarzeniach działanie Pana Boga;
- otwierać się na świat i drugiego człowieka;
- nie żyć w oczekiwaniu na wielkie rzeczy, ale dostrzegać małe rzeczy, gesty;
- większa uważność.
Propozycje postanowień
- Uczyć się od Maryi zawierzenia
- Uczyć się od Maryi wdzięczności, pokory
- Uczyć się od Maryi postawy służenia drugiemu człowiekowi
- Uczyć się od Maryi przyjmowania woli Bożej
- Będę wydobywać głębsze dobro, wynikające z trudnych doświadczeń życiowych
- Będę wdzięczna za to, co jest teraz, pamiętając że jestem w procesie dojrzewania do wdzięczności
- Będę pielęgnować świadomość, że Pan Bóg zapragnął mojego życia, wybrał mnie w czasie i miejscu w historii zbawienia, powołując mnie do życia w konkretnej rodzinie, pośród konkretnych ludzi i do konkretnej misji życiowej
- Chcę naśladować Matkę Bożą i tak jak Ona świadczyć o godności kobiety, żony, matki
- Chcę dawać świadectwo wiary w rodzinie
- Codziennie będę prosić o siłę, by być lepszą dla innych
- Będę prowadzić dziennik wdzięczności
- Będę codziennie stawać przed Bogiem taka, jaka jestem, przedstawiać Mu wszystko, co wydarzyło się w moim życiu (bez usprawiedliwiania, oceniania, oskarżania)
- Pomimo trudności będę wiernie ćwiczyć się w wdzięczności
- Będę oddawać trudne sytuacje Bogu, nie działać w emocjach
- Będę czerpać dobry przykład w praktykowaniu wdzięczności od osób, które są dla nas autorytetem w duchowym rozwoju
- Będę powierzać Bogu trudne sprawy i osoby, z którymi jestem w konflikcie (którym trudno dziękować)
- Będę wprowadzać dobry nawyk bezinteresownego dziękowania
- Będę prosić Boga o umiejętność dziękowania
- Pracę nad wdzięcznością będę zaczynać od siebie
- Chcę zadbać o siebie (spowiedź, dobry rachunek sumienia, Eucharystia, częsta i regularna rozmowa z Bogiem, patrzeć z Bożą miłością, odpowiedni odpoczynek, zdrowie, dobry sen)
- Chcę bardziej poznać siebie; stawać w prawdzie
- Będę często dziękować za to, co mam
- Będę uczyć się nazywać rzeczy, za które jestem wdzięczna
- Chcę brać odpowiedzialność za swoje nastawienie do życia
i wdzięczność - Wszystko, co mnie spotyka, chcę oddawać Bogu
- Chcę praktykować wdzięczność przez pisemne wkłady do Kapitału Łask
- Będę uczyć się dostrzegać to, co jest istotne, głównie w relacjach i za to dziękować
- Będę uczyć się wyrzeczenia drobnych rzeczy
- Chcę dziękować również za trudności
- Chcę dostrzegać dobro w trudnych momentach, nie tylko w tym, co łatwe i zgodne z moimi oczekiwaniami
- Dziękując, chcę dawać dobry przykład
- Będę troszczyć się o zmianę swojego myślenia i odnosić wszystko do Boga
- Chcę zawierzyć Bogu, poddać się Jego woli, choć nie do końca ją rozumiem
- Chcę patrzeć na drugą osobę po Bożemu, z miłością
- Chcę stawiać Boga na pierwszym miejscu
- Chcę dostrzegać w ludziach i wydarzeniach działanie Pana Boga
- Chcę otwierać się na świat i drugiego człowieka
- Chcę dostrzegać małe rzeczy, gesty, a nie oczekiwać czegoś wielkiego
- Chcę ćwiczyć większą uważność na to, co otrzymuję od Boga
- Chcę przypominać sobie o Bożym działaniu przez akty strzeliste
- Będę prosić Ducha Świętego o łaskę zrozumienia trudności, które mnie spotkały i odkrycia w nich działania Bożego
opr. s. M. Zoja